Sumilang

Matagal-tagal ko nang gustong magsulat tungkol sa kasalukuyang krisis sa bigas at pagkain na kinakaharap ng ating bansa ngayon. Pero hihiramin ko na lang muna ang mga puntos sa editoryal ng Philippine Daily Inquirer ngayon; “Another Green Revolution” kung saan minumungkahi na sundin ang mga payo at rekomendasyon na inihain sa kakatapos lamang na Asian-European Editors Forum sa Bangkok, Thailand.

1. Increasing productivity in rain-fed rice, which could reduce poverty and increase global food supplies.

2. Providing adequate water control by setting up intensive, productive irrigated systems.

3. Developing the means for farmers to adopt and use existing technologies that are known to raise yields.

4. Developing rice varieties that can cope with climate change. Macintosh said that an increase in temperature of 1 degree Celsius causes a 10 percent drop in yield. He said problems that are bad now and will worsen with climate change are droughts, flooding and salinity.

5. Solving the problem of “too much water,” including recurrent flooding, because rice “drowns” in an excess of water.

6. Intensifying research for environmentally and socially adapted plants, including hybrid plant breeding and genetic engineering.

7. Making agriculture a political priority and increasing investments in rural infrastructure and market development.

Ipinaalala ng editoryal na noong Luntiang Rebolusyon o Green Revolution noong 1960s hanggang 1970s ang dahilan kung bakit nakamit ng Pilipinas ang pagiging “self-sustaining” o nakaka-asa sa sariling estado pagdating sa suplay ng bigas, ang pinakamahalagang panananim sa Timog-Silangang Asya.

Tulad ng sabi ng editoryal, kung nagawa natin noon, magagawa uli natin ngayon lalo na’t may mga modernong teknolohiya at kagamitan na pwedeng gamitin natin ngayon.

Ang mga dole-outs ng gobyernog Arroyo ngayon ay pansamantalang lunas lamang sa krisis ng bigas ngayon, at dahil lalong lulubha ang krisis na ito sa darating na mga panahon, lalo na sa panahon ngayon ng climate change, napakahalagang bigyan ng malaking pansin ang pagsasaayos at pagpapalago ng ating agrikultura.

Bukod sa mga magagandang puntos ng editoryal tungkol sa kung ano ang magandang gawin sa ating agrikultura, tulad ng mas mas malaking atensyon mula sa gobyerno, pamumuhunan o investments, at pagbabalik-loob sa ating kultura ng pagsasaka, kailangang tandaan na susi sa matagumpay na paglago at pagunlad ng ating agrikultura ang tunay na repormang agraryo. Huwag din magpadala sa pinapausong biofuels dahil kapag sumobra ang atensyon at pamumuhuhan para dito, baka wala nang lupang matamnan ng palay tayong mga Pilipino. Makakatipid nga tayo sa inaangkat na langis, mananatili tayong nakatali sa presyo ng bigas na ating inaangkat habang patuloy na magugutom ang ating mga kababayan.

Hindi masama ang industriyalisasyon, pero tandaan natin na sa buong kasaysayan ng tao, ang lahat ng mga mauunlad at industriyalisadong bansa ngayon ay dumaan muna sa mayabong at maunlad na estado ng agrikultura, dahil dito kumukuha ng inputs ang mga industriya, samantalang dito kumukuha ng kapital ang mga yumamang magsasaka na naging negosyante na siya namang nagpatakbo ng industriyalisasyon ng isang bansa.

Kakaiba talagang mag-isip ang AFP. Ang mga pagpapaputok nila ng mga mortar noong nakaraang araw ng Linggo sa Sulu sa lugar na malapit daw sa kung saan nagtatago ang mga kumidnap kay Ces Drilon at mga kasama nito ay walang kinalaman sa kidnapping at isang simpleng operasyon kontra sa Abu Sayyaf at Jemaah Islamiyah na umano’y nagkataong naroon din sa parehong lugar.

Dahil dito, naglabas ng ultimatum ang mga kidnappers ni Ces Drilon na mamayang tanghali ang palugit para ibigay sa kanila ang hinihinging ransom money. Ang galing talaga ng AFP! Tila ba dahil ibang mga tao daw ang kanilang target ay hindi na makakaapekto ang kanilang mga operasyon sa sitwasyon sa lugar na iyon. Sa palagay ba nila ay nasa ibang dimensyon ang mga kidnappers ni Ces Drilon at hindi sila maaapektuhan o tamaan ng mga pagpaputok nila ng mortar?

Ang nakakainis at nakakatawang reaksyon ng AFP:

Brig. Gen. Juancho Sabban, chief of the antiterrorist Task Force Comet, told reporters late Sunday afternoon there were no military operations against Drilon’s kidnappers and that the shelling and troop movement were part of a “drill in an actual situation.”

“We just like them to feel the military presence in the area,” Sabban said.

He also said the activities were just a “rehearsal.

Rehearsal?! Praktis lang?! Ano yun, baril-barilan? Kapag may sibilyang tinamaan, at meron ngang mga isinugod sa ospital samantalang daan-daang pamilya ang napalikas, ay sasabihin nilang, “time-out” muna?

Mula dito ay malinaw na hindi nakakatulong sa kapakanan ng taumbayan at mga sibilyan ang AFP, sadyang nakakalungkot ang ganitong sitwasyon. Dalangin kong matauhan ang mga pinuno ng AFP at bumalik sila sa tunay nilang tungkulin, ang paglingkuran at protektahan ang mamamayang Pilipino, hindi ang gawing “rehearsal area” ang kanilang mga tahanan.

Nakapukaw ng aking interes ang blog post ni Ederic ngayon, “EDSA 2: isang “pagkakamali” ng simbahan?”

Ito ay bunga ng reaksyon niya sa dokumentong isinulat ni Fr. Sid T. Marinay, na inilabas kamakailan ng Archdiocese of Manila. Ang “The Contemporary Brand of Political Activism of the Catholic Bishops’ Conference of the Philippines (CBCP): Strengthening Political Structures to Solve and Prevent Political Crises”

Ayon sa pagkakahimay ni Ederic, tila ipinapalabas ni Fr. Marinay na ang EDSA 2 ay isang “pagkakamali” ng simbahan sa dahilang hindi dapat ito nangingialam sa buhay pulitika ng bansa. Nakabase ito sa doktrinang hiwalay ang estado at ang simbahan.

Sang ayon ako kay Ederic nang sabihin niyang:

Hindi ko maintindihan kung paanong ang pakikiisa ng Simbahan sa mga kilos-protesta laban sa katiwalian — sa mga kademonyohan ng ating mga lider — ay magiging isyu ng pagkakahiwalay ng Simbahan at Estado. Sa tingin ko, kung sinasamahan o pinamumunuan lamang ng Simbahan ang mga kasapi nito sa pagsasabuhay ng karapatan nilang humingi ng isang mabuti at makatarungang pamamahala, sakop ito ng Bill of Rights ng ating Saligang Batas. Ang masama ay kung tuwirang didiktahan ng Simbahan ang pangulo na ipatupad sa gobyerno ang mga utos ng Simbahan.

Tama rin naman si Fr. Marinay na hindi dapat magdikta ang simbahan sa kung paano papatakbuhin ang ating gobyerno dahil hindi naman ito ang bokasyon nito, pero tungkulin ng simbahan na ipaalala at umalalay sa mga tao tuwing kumikilos sila para itaguyod ang anumang matuwid, demokratiko at makatwiran.

Sa ganitong punto, hindi na ang simbahan ang nagsasabi sa kung ano ang gagawin sapagkat nagawa na nila ang kanilang tungkulin, iyon ay ang ipaalala sa mga tao na mayroon silang dapat gawin. Ang mga susunod na hakbang ay dapat ipaubaya na sa taumbayan dahil sa kanila nagmumula ang kapangyarihan ng estado at gobyerno, ika nga sa Latin, “vox populi, vox dei” at ito ang esenya ng demokrasya.

Kung hindi man sang-ayon ang pamunuan ng simbahan sa mga gagawin ng taumbayan, ay huwag sanang mag-inarte o mabahala ito, dahil ang mga tao ang simbahan na siya namang bumubuo sa katawan ng Maykapal.

Tungkol naman sa EDSA 2 o anumang direktang pagkilos ng taumbayan, hihiramin ko muli ang sinulat ni Fr Marinay;

The current direction of the CBCP to strengthen political institutions to solve and prevent political crises is a kind of a corrective measure of EDSA II which weakened political institution in the sense that it did not wait for the verdict of the Senator-Judges in the impeachment case against Pres. Estrada. It did not respect the rule of law. It did not give the duly instituted political institution a chance to assert itself and prove its strength to handle such a political turmoil. For this reason, the CBCP did not mention EDSA II, for it did not help strengthen our political institutions. The parliament of the streets, also known as mob rule instrumental in the ouster of Erap Estrada was a shortcut to achieve political change. It was counterproductive, for it weakened our political structures.

Muli sang-ayon ako kay Ederic na hindi dahil nagkamali si Gloria Macapagal-Arroyo ay kamalian na rin ang EDSA 2. Hindi ang EDSA 2 ang nagpahina sa mga institusyong pampulitikal kung hindi ang mga kurakot at traydor na opisyales na nagpapatakbo sa mga ito, at nangunguna si GMA.

Nakakalungkot na umabot sa ganitong punto na ang CBCP mismo ang tatalikod sa diwa ng EDSA. Tiyak akong naghuhumilagpos ang yumaong Cardinal Sin saan man siya naroon ngayon sa ginagawa ng mga kasama niyang Obispo’t taong simbahan.

Ang hindi masyadong napag-uusapan noon at hindi rin binigyang pansin ni Fr Marinay ngayon ay kung paanong napahina din ng Administrasyong Arroyo ang CBCP bilang institusyong matatkbuhan ng taumbayan sa panahon na wala silang ibang matatakbuhan upang ipaglaban kung ano ang nararapat at wasto. Paano? Sa pamamagitan ng mga envelopes na kumalat sa mga kasapi ng CBCP.

Sa ganitong punto, hindi na lamang ang mga “political institutions” ang mahina ngayon, ang lipunang Pilipino, kasama ang Simabahang Katoliko sa ngayon, ay bulok na at malapit nang mapalitan.

Naglabas na rin ng desisyon ang Korte Suprema sa petisyon ni Sec Romulo Neri. Dito hiniling niya na pagbawalan ang Senado na arestuhin siya dahil sa paggamit niya ng “executive privilege” para hindi sagutin ang mga tanong ng mga Senador na nag-iimbestiga tungkol sa natigil at kontrobersyal na NBN-ZTE deal.

Ang desisyon: 9-6 pabor kay Neri. Tuwang-tuwa malamang ang Malakanyang sa desisyong ito ng Korte Suprema.

Sadyang nakakalungkot at nakakabahala dahil ang desisyong ito ng Korte Suprema ay may halong kontrobersya.

Ayon sa ulat ng ABS-CBN ganito ang nangyari sa botohan at pagsusulat ng desisyon:

The majority ruling was penned by SC Associate Justice Teresita de Castro.

She was supported in her decision by Associate Justices Renato Corona, Minita Chico-Nazario, Presbitero Velasco, Antonio Nachura, Dante Tinga, Arturo Brion, Leonardo Quisumbing, and Ruben Reyes.

The six who dissented were: Chief Justice Reynato Puno; Associate Justices Antonio Carpio, Adolfo Azcuna, Conchita Carpio-Morales, Alicia Martinez, Consuelo Ynares-Santiago.

Associate Justice Ynares-Santiago was actually on leave during today’s deliberations, but she left her dissenting vote.

Malinaw na ang mga bumoto para paboran si Neri ay ang mga Ass Justices na itinalaga ni Gloria Macapagal-Arroyo sa Korte Suprema. Sang-ayon ako sa obserbasyon ni Atty Vincula:

There is an unsurprising lack of shame in Brion voting on a petition where he did not participate and where popular sentiment held that his appointment was precisely to forestall the effects of a Velasco inhibition. There is also an uncharacteristic lack of delicadeza in De Castro writing for the majority, where her appointment was clearly seen as a reward for convicting Estrada.

This vote, coming on the heels of the 10-4 vote in the Chavez decision, shows just how much headway the Gloria appointees are making in controlling the court. If she lasts until 2010, Gloria Arroyo would have appointed all but one of the Justices (Puno is the exception; but since she appointed Puno Chief Justice, technically she could be considered to have appointed all the Justices).

How’s that for separation of powers? Checks and balances, anyone?

Sinasabing magandang ugali nating mga Pilipino ang pagpapahalaga sa “utang na loob” pero sa pagkakataong ito, hindi naging maganda ang bunga ng kaugaliang ito.

Hindi pa inilalabas ang kopya ng desisyon ng Korte Suprema kaya masyado pang maaga para magibay ng dagdag na komento, pero ang isa sa dapat talagang abangan ay ang salungat na opinyon ni Chief Justice Reynato Puno na di-umano’y umabot sa 100 pahina! Malamang, mula dito ay pwedeng bumase ang Senado sa mga susunod na hakbang na gagawin nila.

Sa kabilang banda, isa ito sa mga dagdag na dahilan upang ipagpatuloy at lalong pagigtingin ang malawakang kilos-protesta at mobilisasyon na pangungunahan ng mga kabataan. Kung noon ay sinasabing huminahon muna at idaan sa tamang proseso, ngayon ay hindi na.

Nakita na ng taumbayan at ng mga kabataan na ang mga mapayapa, demokratiko at ligal na paraan ay unti-unti nang nababahiran ng kasamaan, korupsyon at kabuktutan, wala nang iniiwang pagkakataon kung hindi ang direktang kumilos para sa paghahanap ng katotohanan at katarungan.

Tandaan natin ang isang kasabihan; “Kung ayaw sa Santong dasalan, idaan sa Santong paspasan.”

Noon pa man ay hindi ko na pinaniwalaan ang mga pagyayabang ng pamahalaang Arroyo na lumaki ng ilang purysento ang ekonomiya ng bansa. Hibang ang taong maniniwalang totoo ito.

Kamakailan lang ay ipinagmalaki ni GMA na nakaranas ng 7.3% na paglaki ang ating ekonomiya, isang bagay na labis nilang ipinagyayabang para matakpan ang mga katiwalian sa kanyang pamamahala.

Ginagamit din ito ng kanyang mga taga suporta para patuloy na liuhin at linlangin ang taumbayan sa paghahanap nito sa katotohanan sa likod ng mga sunud-sunod na kontrobersyang kinasasangkutan ni GMA, ng kanyang pamilya at ng kanyang mga alipores. Mas mabuti na raw si GMA dahil kahit papaano ay napapalago ang ating ekonomiya.

Nakakalungkot dahil may mga taong kumakagat sa ganitong propaganda ng administrasyong Arroyo.

Kung ayaw pa rin nilang maniwala at gustong patuloy na magbulag-bulagan, heto ang isang balita na yayanig sa kanilang mundo:

Unemployment rate worsens to 7.4% (Ranks of jobless Filipinos swell to 2.7M)

THE COUNTRY’S unemployment rate worsened to 7.4 percent in January, bolstering criticisms that the growing economy has failed to create more jobs.

The unemployment rate in October 2007, when the last Labor Force Survey was conducted by the National Statistics Office, stood at 6.3 percent.

On a year-on-year basis, the latest unemployment rate eased slightly from 7.8 percent.

The NSO said the unemployment rate in January translated to 2.7 million jobless Filipinos out of the 36.4 million belonging to the labor force. In October, jobless Filipinos were estimated at 2.3 million.

The underemployment rate also rose to 18.9 percent in January from 18.1 percent in October. The NSO defines the underemployed as those who were seeking additional hours of work.

Muli nasaan ang ipinagmamalaking 7.3% economic growth na ipinagyayabang ni GMA?

Diyos ko po naman, gumising na kayo sa katotohanan!

Nakakatawa naman si Ben Abalos, ang dating Chair ng COMELEC na ‘nagpabukol’ sa ZTE-NBN deal na dagdag sa mga isyung nagpapatunay kung gaano kakurakot at sakim ang gobyernong Arroyo.

Ayon sa Inquirer, siya daw ay “willing to go on a campus tour” sakaling imbitahan ng mga estudyante sa kanilang paaralan tulad ng ginagawa ngayon ng ZTE-NBN deal star witness Jun Lozada kung saan ibinabahagi niya ang kanyang storya at karanasan ukol sa maanomalyang kasunduang ito.

Ito raw ay para marinig naman ng mga estudyante ang ‘kabilang panig’ sa kontrobersyang ito at hindi puro si Jun Lozada lamang ang napapakinggan. Dagdag pa ng abogado ni Abalos na ito ay upang maiwasan na madala sa mga kwento ni Lozada ang mga estudyante na “walang alam sa nangyayari.”

Ayus na sana hindi ba? Yung pagkakataong marinig naman naming mga estudyante ang panig ni Abalos tungkol sa kontrobersyang ito. Pero bakit kailangang ipalabas ng abogado niya na tila kaming mga estudyante ay mangmang at walang alam sa isyung ito? Hindi kami kadaling mauto Atty Panelo.

Hindi na namin kailangang marinig pa ang panig ni Abalos o nang kahit sino pang kampon ng kasamaan na administrasyong Arroyo, dahil sapat na ang mga naranasan naming mga taga De La Salle Dasmarinas noong nakaraang Biyernes upang masabing may mga bagay na ayaw nyo sa aming ipaalam at malayang gawin.

May mga tanong ako kay Atty Panelo at kay Abalos:

Paano kami makikinig sa iyo kung ang mismong mga kapulisang sumusunod sa inyong amo ay ayaw makinig sa aming mga pakiusap noong Biyernes?

Paano namin malalaman ang mga dapat naming malaman kung kami ay ginigitgit, hinaharangan at pinagsisinungalingan noong nakaraang Biyernes?

Paano namin kayo papaniwalaan kung ang inyong mga tauhan ay nilalagay sa panganib ang aming mga buhay?

Panghuli, paano kami nakakasiguro na kung sakaling masikmura naming imibitahan kayo sa aming pamantasan ay hindi bigla na lang magpupumilit pumasok ang mga pulis at sasabihing may banta ng pambobomba sa aming pamantasan?

At bakit nanunuyo kayo sa aming mga estudyante ngayon? Hindi ba dapat sa Senado kayo nagkukwento?

2008 na, pero mukhang nasa panahon pa rin ng pasko at paghihiling ang AFP.

Minungkahi nito na buhayin muli ang national ID system, nang sa ganoon ay tuluyan daw masugpo ang mga rebeldeng NPA at mga terorista. Talaga lang ha?

Ang mungkahi/hiling na ito ay base sa sinabi nilang ito na raw ang pinaka-mahinang estado o kalagayan ng NPA sa loob ng 20-taon, kung saan 6,000 na lang daw ang mga aktibong rebelde na nakalat sa buong bansa.

May mga dagdag ‘kahilingan’ din ang militar:

• Buhayin muli ang ROTC
• Dagdag na P3.5 bilyong piso para sa kanilang mga programa
• Karagdagang 6 na batalyong sundalo
• Karagdagang 20 kompanya ng mga CAFGUs

Nahihibang na ba talaga ang militar? Kung totoo nga na ngayon na ang pinakamahinang estado ng mga NPA sa loob ng 20-taon, bakit pa nila kailangan ng karagdagang armas, pondo, sundalo at isasailalim muli ang mga kabataan sa karahasan at puno ng korupsyong mundo ng ROTC?

Marahil ibig sabihin nito ay mas malaki ang nalagas sa kanilang panig kaya humihingi sila ng mga dagdag pwersa at kagamitan. Muli, para saan ang mga pagsasanay na natatanggap nila mula sa mga Kanong sundalo? Hindi ba dapat naging mas ‘efficient’ at hindi matakaw sa rekurso ang operasyon ng militar dahil sa modernong pamamaraan ng pakikipaglaban?

Tapos na ang pasko, kung may hahabol man sa kanilang mga kahilingan na dapat tugunan ng pamahalaan ay wala nang iba pa kung hindi mga pampublikong paaralan at pamantasan.